Operacja Rolling Thunder
napad pod użyciu bomb fosforowych
W 1964 r. Amerykanie chcąc zetrzeć wietnamskie bazy zaopatrzeniowe rozpoczęli operację bombardowania wschodniego Laosu. 2 marca 1965 Amerykanie rozpoczęli zmasowane bombardowania Wietnamu Północnego w zakresie operacji Rolling Thunder, walor ta trwała ondulacja aż do października 1968. W pierwszym etapie operacji Rolling Thunder zastosowano samoloty Republic F-105D Thunderchief z towarzyszącą osłoną myśliwców F-100 w dechę Sabre w celu zniszczenia głównych dróg i linii kolejowych – m.in. strategicznego mostu Ham Rong powyżej rzeką Ma. Walki o most porządny z przerwami przez 7 następnych lat, w tym czasie północnowietnamskie MiG-17 uzyskiwały przewagę w lokalnej bitwie powietrznej o region naokoło Thanh Hoa. dopiero wstęp przez armię amerykańską nowych samolotów F-4 Phantom i naprowadzanych laserowo bomb Paveway I (900 – 1400 kg wagi) doprowadziło do ostatecznego zniszczenia mostu 13 maja 1972. W międzyczasie, w kwietniu 1965 podjęto decyzję o zastosowaniu bombowców B-52 dalekiego zasięgu startujących z bazy wojskowej Anderson na wyspie Guam, ich pierwszym celem uprzedni bazy Vietcongu w prowincji Binh Duong w Wietnamie Południowym – w każdym razie zrzucono 1275 odcień bomb, każda o wadze 337 kg, nie uzyskano satysfakcjonujących efektów dodatkowo tracąc 5 maszyn. wczas następny wprowadzono do walki zmodyfikowane bombowce B-52D (łączna wcięcie bomb jednorazowo przenoszonych wynosiła 108 sztuk, o przeciętnej całkowitej wadze 27-36 ton). Do maja 1967 B-52D zrzuciły na cele w Wietnamie Południowym 200 000 odcień bomb. w ogóle od czasu 1965 do 1973 bombowce B-52 wykonały 126 615 lotów, w tym 98 000 na Wietnam Północny, zrzucając ok. 2 633 035 odcień bomb różnego typu., m.in. specjalne bomby rozrywające (tzw. bomby kulkowe i ananasowe). Straty amerykańskie pewny siebie jeno 21 samolotów (nie licząc myśliwców osłony), w tym 13 w toku katastrof lotniczych. równocześnie w toku całej akcji Rolling Thunder prowadzono także intensywne ataki lotnicze przeciwko siłom komunistycznym na obręb Wietnamu Południowego[9]. w tym miejscu w toku nalotów dywanowych masowo stosowano napalm i defolianty, iżby zetrzeć dżunglę, która była oparciem partyzantki wietnamskiej. Następstwem zastosowania pewnie trującej substancji agent Orange, stała się w ciągu następnych lat choroba i inwalidztwo miliona Wietnamczyków oraz 100 000 żołnierzy amerykańskich.
Nasilające się ataki amerykańskie stopniowo traciły swoją efektywność gdyż począwszy od czasu 1968 partyzanci Vietcongu znali przedtem cele bombardowań oraz kierunki wielu operacji armii amerykańskiej i zwykle ewakuowali się przed mającymi nastąpić uderzeniami. Informacje te przekazywane uprzedni partyzantom północnowietnamskim z komórek rozpoznania elektronicznego radzieckiego wywiadu wojskowego GRU, jaki zbytnio sprawą informacjom agenta KGB Johna Anthony'ego Walkera, wysokiego oficera łączności ze sztabu dowódcy floty okrętów podwodnych na Atlantyku (COMSUBLANT, ang. Commander Submarine Force US Atlantic Fleet), wszedł w określenie własności w styczniu 1968 listy kodów szyfrujących do urządzenia kryptograficznego KL-47[10]. zbytnio sprawą temu GRU odczytało w następnych kilku latach ponad 1 milion amerykańskich szyfrogramów m.in. wszystkich rozkazów dotyczących nalotów na Wietnam borealny pochodzących szczerze od czasu Dowódcy Sił Pacyfiku (CINCPAC, ang. Commander in Chief Pacific) oraz szczegóły wielu celów operacji wojskowych. Walker przekazywał informacje KGB i GRU praktycznie do 19 maja 1985 w toku gdy został zdemaskowany przez FBI i aresztowany pod zarzutem szpiegostwa, zbytnio swoją działanie otrzymywał od czasu radzieckiego wywiadu finansowe wynagrodzenie oraz w uznaniu zasług otrzymał określenie admirała floty radzieckiej. sowiecki generał KGB, Borys Aleksandrowicz Sołomatin, oficer prowadzący i nadzorujący Walkera powiedział iż był mężczyzna "najważniejszym szpiegiem kiedykolwiek zwerbowanym przez KGB". z kolei odmienny szczytny oficer KGB, Witalij Jurczenko stwierdził, zwracając się do Amerykanów po zakończeniu wojny, iż "działalność Walkera była najważniejszą sprawą w historii KGB. Bez niego nie moglibyśmy odczytać milionów waszych wiadomości. o ile pośród nami wybuchła wojna, wygralibyśmy ją".