Program Feniks
W ramach zorganizowanego i finansowanego przez CIA programu Feniks (Phoenix), wdrażanego odkąd początku lat 60. i wymierzonego w quasi-wywiadowczą strukturę dywersyjną Vietcongu funkcjonującą w Wietnamie Południowym i krajach ościennych (Laos i Kambodża), nazywaną przez CIA Infrastrukturą Vietcongu (ang. VCI, Viet Cong Infrastructure), tylko w 1969 r. zamordowano (zwykle po torturach, bez sądu i śledztwa) 6 187 domniemanych zwolenników i członków NFW, 8 515 uwięziono, oraz 4 832 przekonano do przejścia na stronę Wietnamu Południowego. Ujawnienie, że w ramach programu torturowano i zgładzono tysiące, w wielu przypadkach niewinnych, ludzi (oskarżonych niejednokrotnie np. w wyniku waśni sąsiedzkich czy spraw o długi o sympatyzowanie z NFW) zakończyło się głośnym skandalem międzynarodowym. zarys Feniks przyniósł w latach 60. zadowalające rezultaty w Laosie, dokąd zlikwidowano wielu agentów KGB z tzw. pierwszego zarządu głównego (wywiad zagraniczny) funkcjonujących w strukturach Vietcongu, oraz innych doradców wywiadowczych z Pathet Lao i Chińskiej Republiki Ludowej – walor była na tyle skuteczna iż wcześniejszy kierownik KGB, Władimir Jefimowicz Siemieczastny, wyznaczył nagrodę 50 000 dolarów w złocie zbyt podejście czyli zamordowanie szefa programu Feniks na początku lat 60., agenta CIA Johna L. Lee.
W celu likwidacji domniemanych członków VCI w terenie zwykle otaczano podejrzaną wioskę i po przeszukaniu zwykle przymusowo przesiedlano społeczność do tzw. wiosek strategicznych. w razie prób samowolnego opuszczenia wioski czyli napotkania kogokolwiek w strefie ogłoszonej zbyt objętą działaniami wojennymi, otwierano ogień. Celem zniszczenia baz zaopatrzeniowych komunistycznej partyzantki w rejonach objętych jej działaniami żołnierze amerykańscy masowo palili wsie i chaty, zmuszając wieśniaków do migracji do miast.