Przyczyny
Z chwilą utworzenia w 1930 r. przez wietnamskich komunistów Komunistycznej Partii Indochin, głównym celem ich działalności stało się zawładnięcie na obręb całych Indochin Francuskich i emancypacja Wietnamu spod kolonialnej dominacji. W latach 30. przewagę w wietnamskim ruchu wyzwoleńczym zdobyli komuniści. W latach okupacji japońskiej poniżej kierownictwem komunistów utworzono Viet Minh, natomiast w grudniu 1944 r. z połączenia oddziałów partyzanckich powstała Wietnamska wojsko Ludowa którą dowodził Vo Nguyen Giap. 13 sierpnia 1945 r. wybuchło w Wietnamie insurekcja narodowe, zaś 2 września 1945 r. Ho Chi Minh proklamował insurekcja Demokratycznej Republiki Wietnamu. Francja nie miała przecież zamiaru opuszczać z cesarstwo kolonialnego w Indochinach. W efekcie kilkuletniej, krwawej wojny[3] z Francuzami (USA po trosze wspierały Francję, w jej ostatnim etapie wzięli współpraca amerykańscy lotnicy i doradcy wojskowi), Francja po klęsce poniżej Dien Bien Phu postanowiła ratyfikować rozprawa naukowa przychylny z komunistami z Viet Minh. na mocy porozumień genewskich z 1954 r. Wietnam został próbnie przecięty wzdłuż 17. równoleżnika. Na północy powstało komunistyczne kraina poniżej nazwą Demokratyczna republika Wietnamu, natomiast na południu niekomunistyczne kraina poniżej nazwą republika Wietnamu (pod rządami Bảo Đại'a, którego potem odsunął odkąd władzy jego premier Ngo Dinh Diem stając się prezydentem). Oddziały Wietnamskiej Armii Ludowej i aktyw Viet Minhu w większości przeniosły się na rozciągłość DRW. O dalszych losach całego kraju miały, podług postanowieniami konferencji, postanowić przeprowadzone potem odpoczynek wybory.
W 1951 r. ze względów taktycznych rozwiązano Komunistyczną Partię Indochin. Na jej miejsce utworzono Wietnamską Partię Pracujących (Lao Dong). Miało to sugerować, iż wietnamscy komuniści nie roszczą sobie pretensji aż do opanowania pozostałych krajów dawnych Indochin Francuskich: Laosu i Kambodży. W Laosie i Kambodży utworzono formalnie niezależne, lecz kontrolowane w takim przypadku przez Wietnamczyków organizacje komunistyczne: Ludowo-Rewolucyjną Partię Kampuczy oraz Pathet Lao (później również Laotańską Partię Ludową).
Pod skraj lat 50. stało się przecież jasne, iż wietnamscy komuniści nie zamierzają opuszczać z opanowania całego obręb dawnych Indochin Francuskich i zjednoczenia Wietnamu. Porozumienia genewskie z 1954 r. pozwoliły im na wzięcie trwałej bazy terytorialnej i zaplecza ludzkiego.